در سوگ رحلت حاج خدایاری پیری از پیران انجمن شعر سعدی

دیروز گذرم به خیابان وصال افتاد. در حال عبور نگاه هایی هم به مغازه ها و مبل ها داشتم. با خودم محاسبه می کردم که هر سرویس از مبل ها، چه مقدار از فضای خانه را اشغال خواهد کرد؟ پیش خود گفتم: اگر یک سرویس از این مبل ها در منزل ما قرار بگیرد، دیگر جایی برای سفره انداختن نخواهیم داشت! در همین قیاس و محاسبات ذهنی بودم که ناگاه ایستادن چند نفر از مردانی که جامه ی سیاه به تن داشتند نگاهم را جلب کرد. آن ها نیم دایره در مسیر عابر پیاده جلوی یک مغازه ای ایستاده و منتظر بودند تا صحبت یکی از ناطقین به اتمام برسد تا کرکره مغازه را بالا بکشند. متوجه شدم که کسان نزدیک صاحب مغازه دار فانی را وداع گفته و امروز هم پس از مراسم آمده اند تا درب مغازه را باز کنند. همینطور که از کنار مغازه عبور می کردم، زیر چشمی نگاهی هم به اعلامیه مربوطه انداختم. عکس روی اعلامیه نگاهم را از زیرچشمی به چهار چشمی انداخت. با دیدن عکس مات و مبهوت شدم. چهره آشنایی از اعضای انجمن شعر سعدی بود. ذهنم از دایره ی مبل ها جدا و معطوف به عکس شد. مطالب زیر اعلامیه را خواندم و متوجه شدم که جناب آقای حاج خدایاری دار فانی را وداع گفت. اگرچه همه ی افرادی که جلوی درب مغازه حلقه زده بودند یکدیگر را می شناختند، من هم به عنوان یک غریبه ی آشنا در کنار آنان ایستادم و به صحبت های ناطق گوش می دادم. او از ایمان و راستی و درستی حاج خدایاری می گفت. پس از اتمام صحبتهایش رو کرد به فرزند آقای خدایاری و از ایشان خواسته بود تا درب مغازه را باز کند. پس از بازگشایی یک یک افراد به نزد پسرش می رفتند و سرسلامتی می دادند. من هم به نزد ایشان رفتم و خودم را معرفی کردم و گفتم از اعضای انجمن شعر سعدی هستم. مرحوم هم جزء انجمن شعر بود. با روبوسی و عرض تسلیت از ایشان عذرخواهی نموده و خداحافظی کردم.

مرحوم حاج خدایاری یکی از اعضای پر و پا قرص انجمن شعر سعدی بود. با کهولت سن در تمامی جلسات شعر حضور فعال داشت. مضامین شعری ایشان هم بیشتر مذهبی و در منقبت اهلبیت (ع) بود. آن فقید سعید شعرهایش را با شور و حرارت ویژه ای می خواند. غیر از انجمن در تمامی مراسمی که از ایشان دعوت می کردند حضور فعالی داشت و با خواندن شعرهای مذهبی حضار را به وجد می آورد. بدینوسیله درگذشت آن پیر شعر و سخن انجمن را به خانواده ی معظم آن مرحوم و بالاخص اعضای محترم انجمن شعر سعدی تسلیت عرض می نماییم. روحش شاد

رمضان در شعر سعدی

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل ۵۴

سرو چمن پیش اعتدال تو پستست

روی تو بازار آفتاب شکستست

شمع فلک با هزار مشعل انجم

پیش وجودت چراغ باز نشستست...

 

 

ادامه نوشته

نگاه سعدی به اهلبیت و شهیدان کربلا

...کس را چه زور و زهره که وصف علی کند

جبار در مناقب او گفته هل اتی

زورآزمای قلعهٔ خیبر که بند او

در یکدگر شکست به بازوی لافتی...

 

ادامه نوشته

رئیس جمهور در مراسم بزرگداشت سعدی شیرازی

سعدی در رشد و تعالی ادب و هنر ایران نقش بسزایی داشته است

رئیس‌جمهور با بیان اینکه سعدی در حفظ و بالندگی ایمان و رشد کرامت‌های اخلاقی و تعالی ادب و هنر ایران نقش بسزایی داشته است، گفت: سعدی با همه آوازه خود همچنان برای ما و جامعه بشری ناشناخته بوده و نقش او در پاسداری و صیانت از پیشرفت، تعالی، فرهنگ و ادب این سرزمین و بشریت محقق نشده است. 
محمود احمدی‌نژاد در مراسم بزرگداشت سعدی شیرازی که با حضور مسئولان کشوری، شاعران، نویسندگان، ادیبان و فیلسوفان داخلی و خارجی در مجموعه سعدی شیراز برگزار شد، سعدی را حکیم، ادیب و دلباخته‌ای دانست که پرتو سخن‌اش، موجب روشنایی دل‌ها و کلام نافذ وی، موجب نشاط جان‌ها می‌شود، گفت: بسیار شایسته است که فرهیختگان، ادیبان و صاحبنظران در معرفی وجود ارزشمند و آثار گرانمایه سعدی، مجاهدتی در خور بروز داده و سعی وافر داشته باشند.

رئیس‌جمهور با قدردانی از تمامی دست‌اندرکاران مراسم نکوداشت سعدی و ادیبان و صاحبنظران حاضر در این جلسه تصریح کرد: بدون تردید سعدی نماد ایمان، دلباختگی، خردمندی و فرهیختگی است که در نقطه اوج زیبایی روح و لطافت طبع قرار داشته و در فصاحت و بلاغت تمام و کمال است، به نحوی که سخن او معیار و تصنیفات او اعتبار زبان فارسی این سرزمین است.

 احمدی‌نژاد خاطر نشان کرد: بی‌تردید سعدی حکیمی برجسته و عارفی قدبرافراشته در آسمان است و آثار او از جمله بوستان و گلستان راهنمای همه انسان‌ها در عصرها و نسل‌های متفاوت است.

رئیس‌جمهور در ادامه با قرائت برخی از اشعار سعدی در زمینه‌های مختلف و چگونگی انگیزش سعدی در نگارش بوستان و گلستان خاطر نشان کرد: سعدی در برخی از غزلیات خود نحوه عروج انسان به قله‌های کمال را توصیف کرده و راه را به انسان‌ها نشان می‌دهد.

 احمدی‌نژاد با بیان اینکه توجه و اشاره به توحید، نبوت، عدل و امامت از جمله محورهای اشعار سعدی به شمار می‌رود، گفت: سعدی در اشعار خود از غم محرومان و مستضعفان غمگین بوده و سفارش به برقراری عدالت و رسیدگی به محرومان می‌کند و حاکمان عادل را ستایش کرده و به آنان برای نصب مأموران در جهت رسیدگی به امور مردم سفارش می‌کند.

رئیس‌جمهور با اشاره به این شعر از سعدی که «بنی آدم اعضای یکدیگرند / که در آفرینش ز یک گوهرند / چو عضوی به درد آورد روزگار / دگر عضوها را نماند قرار» اظهار داشت: توجه به ارزش‌ها و کرامت‌های انسانی در اشعار سعدی بوضوح دیده می‌شود؛ به گونه‌ای که این شعر سعدی به عنوان نمادی از توجه به کرامت‌های انسانی در سازمان‌ ملل نقش‌آفرینی می‌کند.

 احمدی‌نژاد خاطر نشان کرد: در اشعار سعدی توصیه‌های پیامبران و انعکاس دستورات الهی برای زندگی سعادتمند جلوه‌گری می‌کند.

رئیس‌جمهور با اشاره به توجه ویژه سعدی به معرفی امام و انسان کامل در اشعارش گفت: باورم این است که محال است کسی بدون عشق و ارتباط با انسان کامل شکوفا شود؛ سعدی شکوفا شد و به نقطه‌های کمال انسانی اوج گرفت و امروز مانند خورشیدی در عالم می‌درخشد و نگاه، اندیشه، رفتار و گفته‌های او همه برگرفته از الهامات آسمانی است که بدون عنایت پیامبر، آل پیامبر و انسان کامل هرگز محقق نخواهد شد؛ تا کسی بتواند به این درجه از شکوفایی رسیده و خود هدایتگر خلق شود.

احمدی‌نژاد خاطر نشان کرد: هنگامی که آثار این حکیم را مشاهده می‌کنیم به روشنی می‌توان دریافت که او جرعه‌ای از شراب عشق و طهور را نوشیده که سرتاسر آن وصف جمال و دلدادگی است.

رئیس‌جمهور با بیان اینکه سعدی از هجران سخن گفته و آنچنان از وصف رخ یار می‌گوید که گویی او را دیده است، گفت: توحید، عدالت، نبوت، شفقّت با مردم و توجه به آنان، گذشت و مروت از خودشناسی، طلب جوهر عشق و بریدن از همه تعلقات در آثار این شاعر گرانمایه دیده می‌شود که نشان‌دهنده آن است که وی بر همان چیزی که امامان و پیامبران، انسان‌ها را به آن دعوت می‌کردند، تأکید دارد.

 احمدی‌نژاد تصریح کرد: بدون تردید سعدی راه هدایت و پیامبر و آل پیامبر را شناخته و در آثار خود انسان‌ها را به آن معرفی می‌کند.

رئیس‌جمهور اظهار داشت: تمامی آثار سعدی نشان می‌دهد که این شاعر بزرگ و همه بزرگان ادب و فرهنگ این سرزمین به حقیقت ناب و چشمه حیات یعنی انسان کامل رسیده و از آن نوشیده‌اند و به همین دلیل است که زبان آنها در بیان حقیقت ناب، گشوده است.

 احمدی‌نژاد با بیان اینکه مصنوعات ساخته دست بشر کهنه شده، اما آثار سعدی و فرهیختگانی مانند او ماندگار بوده و در هر دوره‌ای برطرف‌کننده نیاز مردم خواهد بود، گفت: باورم این است کسانی که به این درجه از کمال می‌رسند، مهمترین مأموریت خود را معرفی امام و انسان کامل می‌شناسند؛ اکسیری که با شناخت، پیروی و استعانت از او می‌توانیم به منزل مقصود برسیم.

رئیس‌جمهور در این مراسم همچنین به قرائت اشعار زیبایی از بوستان و گلستان سعدی پرداخت.

پیش از سخنان رئیس‌جمهور، موسوی معاون رئیس‌جمهور و رییس سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، صادق عابدین استاندار فارس، ایمانی نماینده ولی فقیه در استان و امام جمعه شیراز نیز ایراد سخنرانی کردند.

در این مراسم از یک نسخه نفیس کلیات سعدی که توسط هنرمندان خوشنویس استان فارس به نگارش درآمده با حضور رئیس‌جمهور رونمایی شد.

همچنین پخش قسمتی از انیمیشن حکایات سعدی تولید صدا و سیمای مرکز فارس، شعرخوانی توسط یکی از شاعران کشور تاجیکستان، بداهه‌خوانی و بداهه‌نوازی توسط دو تن از هنرمندان موسیقی استان فارس و گل‌افشانی آرامگاه سعدی توسط کودکان و اجرای مراسم شعرخوانی توسط آنان دیگر برنامه‌های مراسم بزرگداشت سعدی بود.

منبع: پایگاه اطلاع رسانی دولت

سالروز سعدی بر همه سعدی دوستان مبارک

اول اردیبهشت ماه برای سعدی اختصاص یافت تا یکبار دیگر خردمندان و صاحبنظران گردهمایی داشته باشند و در آثار سعدی بیشتر تحقیق و تفحص کنند. شاید نکاتی را که خردمندان قبلی فراموش کرده یا بجا گذاشتندُ آنها با دید بازتری به آن بپردازند. آنچه که برای من و امثال من که به عنوان قشر عامی فقط و فقط با اندک اطلاعاتی که داریم سعدی را از دیدگاه خودمان دوست داریمِ در آن بود که یکبار هم در مجلس ویژه ای که هر ساله در کنار تربتش برقرار می شود شرکت داشته باشیم. از آنجائیکه امسال میهمان ویژه ریاست محترم جمهوری جناب دکتر احمدی نژاد بودندُ بی خیال ما شدند و فقط و فقط به کسانی که کارتهای مخصوص داشتند اجازه ورود دریافت کردند. من زیاد نگران نبودمُ چرا که منزل ما مشرف بر آرامگاه و بیش از چند منزل با آرامگاه فاصله نداشت. اگر چه سیمای استان فارس هم بصورت مستقیم برنامه ها را پوشش می دادُ اما هر آنچه که در مراسم اجرا شدُ از نزدیک ملاحظه کردم. رئیس جمهور سخنران ویژه بودند که در بیانات خودشان از سعدی و عشق و ارادتی که به پیامبر عظیم الشان و اهل بیت علیه السلام داشتند متذکر شدند. امیدواریم آنچه که سعدی در بوستان و گلستان آورده بتواند برای خردمندان و صاحبنظران و عالمان و حاکمانُ چراغ راهی باشد تا بتوان به سرمنزل مقصود رسید.

 

چند حکایت از گلستان سعدی
● جهل
یکی را از حکما شنیدم که می گفت هرگز کسی به جهل خویش اقرار نکرده است مگر آن کس که چون دیگری در سخن باشد همچنان ناتمام گفته سخن آغاز کند.
● غرور
روزی به غرور جوانی سخت رانده بودم و شبانگاه به پای کریوه ای غخرپشتهف سست مانده. پیرمردی ضعیف از پس کاروان همی آمد و گفت چه نشینی که نه جای خفتن است گفتم چون روم که نه پای رفتن است. گفت این نشنیدی که صاحبدلان گفته اند رفتن و نشستن به که دویدن و گسستن.
● دل آزرده
وقتی به جهل جوانی بانگ بر مادر زدم. دل آزرده به کنجی نشست و گریان همی گفت مگر خردی فراموش کردی که درشتی می کنی؟
● هنر
حکیمی پسران را پند همی داد که جانان پدر هنر آموزید که ملک و دولت دنیا اعتماد را نشاید و سیم و زر در سفر بر محل خطر است یا دزد به یک بار ببرد یا خواجه به تفاریق بخورد. اما هنر چشمه زاینده است و دولت پاینده و گر هنرمند از دولت بیفتد غم نباشد که هنر در نفس خود دولت است. هرجا که رود قدر بیند و در صدر نشیند و بی هنر لقمه چیند و سختی بیند.
● اجل
دست و پا بریده ای هزار پایی بکشت. صاحبدلی بر او گذر کرد و گفت سبحان الله با هزار پای که داشت چون اجلش فرا رسید از بی دست و پایی گریختن نتوانست.
● صید
صیادی ضعیف را ماهی قوی به دام اندر افتاد. طاقت حفظ آن نداشت ماهی بر او غالب آمد و دام از دستش در ربود و برفت. دیگر صیادان دریغ خوردند و ملامتش کردند که چنین صیدی در دامت افتاد و ندانستی نگاه داشتن. گفت ای برادران چه توان کردن؟ مرا روزی نبود و ماهی را همچنان روزی مانده بود. صیاد بی روزی در دجله نگیرد و ماهی بی اجل بر خشک نمیرد.

شب شعر فاطمی

به مناسبت شهادت بی بی دو عالم حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) شب شعری در تاریخ۲۳/۱/۹۱ روز چهارشنبه بعد از نماز مغرب و عشا در مکان مسجد جامع سعدی برگزار گردید. در این مراسم تعدادی از اعضای انجمن شعر سعدی شعرهایی را در باره منقبتُ حزن و مصائب حضرت فاطمه زهرا (س) سرودند که مورد استقبال جامعه نمازگزاران قرار گرفت.

عید به زبان شعر از مولوی تا نسیم و اخوان

 

پیشاپیش سال نو بر همه فرهیختگان سرزمین نوروز مبارک باد

    • مولوی (دیوان شمس)
    • عید آمد و عید آمد وان بخت سعید آمد
    • برگیر و دهل می‌زن کان ماه پدید آمد
    • عید آمد ای مجنون غلغل شنو از گردون
    • کان معتمد سدره از عرش مجید آمد
    • عید آمد ره جویان رقصان و غزل گویان
    • کان قیصر مه رویان زان قصر مشید آمد
    • صد معدن دانایی مجنون شد و سودایی
    • کان خوبی و زیبایی بی‌مثل و ندید آمد
    • زان قدرت پیوستش داوود نبی مستش
    • تا موم کند دستش گر سنگ و حدید آمد
    • عید آمد و ما بی‌او عیدیم بیا تا ما
    • بر عید زنیم این دم کان خوان و ثرید آمد
    • زو زهر شکر گردد زو ابر قمر گردد
    • زو تازه و تر گردد هر جا که قدید آمد
    • برخیز به میدان رو در حلقه رندان رو
    • رو جانب مهمان رو کز راه بعید آمد
    • غم‌هاش همه شادی بندش همه آزادی
    • یک دانه بدو دادی صد باغ مزید آمد
    • من بنده آن شرقم در نعمت آن غرقم
    • جز نعمت پاک او منحوس و پلید آمد
    • بربند لب و تن زن چون غنچه و چون سوسن
    • رو صبر کن از گفتن چون صبر کلید آمد
    • ***
    • نسیم شمال
    •  
    • عید آمد و ما قبا نداریم
    • با کهنه قبا صفا نداریم
    • گردید لباس پاره پاره
    • در پیکر خود عبا نداریم
    • جز سنگ و کلوخ و آجر و خشت
    • ما بالش و متکا نداریم
    • مردند تمام قوم و خویشان
    • غمخوار به جز خدا نداریم
    • جز گاو برای کسب روزی
    • در مزرعه رهنما نداریم
    • آجیل و لباس و پول خوب است
    • اما چه کنم که ما نداریم
    • خوب است بساط ساز و آواز
    • افسوس که ما صدا نداریم
    • در فصل بهار چون کنم چون
    • دل از غم یار خون کنم خون
    • عیدی بدهید فصل عید است
    • این عید برای ما سعید است
    • جمشید جم این بساط چیدست
    • از جم به عجم مهین نوید است
    • شیرینی و هفت سین بیارید
    • از هموطنان مرا امید است
    • قلیان و گلاب و نقل و شربت
    • با چایی لاهیجان مفید است
    • طفلی که قبای تازه دارد
    • در موسم عید رو سفید است
    • افسوس که ما فکل نداریم
    • امروز فکل مد جدید است
    • این شعر مناسب است افسوس
    • گوینده شعر ناپدید است
    • در فصل بهار چون کنم چون
    • دل از غم یار خون کنم خون
    • باید شب عید را پلو خورد
    • آن ماهی شور را جلو خورد
    • در سال جدید وقت تحویل
    • با باغلوا شکر پلو خورد
    • افشرد به ماهی آب نارنج
    • پس تازه بتازه نوبنو خورد
    • آن جوجه پخته را به یکدم
    • بلعید و ندیدمش چطو خورد
    • کوکوی برشته را ز بشقاب
    • قاپید بحالت چلو خورد
    • اندر سر سبزه مرد زارع
    • این شعر بخواند و نان جو خورد
    • در فصل بهار چون کنم چون
    • دل از غم یار خون کنم خون
    • صد شکر تمام شد زمستان
    • شد فصل بهار عیش مستان
    • منقل بکشید بسوی مطبخ
    • کرسی ببرید از شبستان
    • آن  سینی هفت سین بیارید
    • با سبزه و  سنجد و شپستان
    • سورنج و سماق و سرکه  و سیر
    • آرید به صفحه گلستان
    • ریزید شراب ارغوانی
    • اندر قدح بلور مستان
    • یاد از فقرا نمود ناگاه
    • دیشب یکی از خداپرستان
    • عریان و برهنه در شب عید
    • میگفت یکی ز تنگدستان
    • در فصل بهار چون کنم چون
    • دل از غم یار خون کنم خون
    • یاران چه کنم که کس ندارم
    • بلبل شدم و قفس ندارم
    • خواهم بگریزم از زمانه
    • اصلا ره پیش و پس ندارم
    • بازار وطن شده پر از دزد
    • یک شحنه و یک عسس ندارم
    • گلدسته باغ عقل و هوشم
    • من طاقت خار و خس ندارم
    • جز علم و ترقی معارف
    • اندر دل خود هوس ندارم
    • عید است برای پختن آش
    • پول نخود و عدس ندارم
    • در فصل بهار چون کنم چون
    • دل از غم یار خون کنم خون
    •  
    • ***
    • مهدی اخوان ثالث
    • عید آمد و ما خانه ی خود را نتکاندیم
      گردی نستردیم و غباری نستاندیم
      دیدیم که در کسوت بخت آمده نوروز
      از بیدلی آن را ز در خانه برآندیم
      هر جا گذری غلغله ی شادی و شور است
      ما آتش اندوه به آبی ننشاندیم
      آفاق پر از پیک و پیام است، ولی ما
      پیکی ندواندیم و پیامی نرساندیم
      احباب کهن را نه یکی نامه بدادیم
      و اصحاب جوان را نه یکی بوسه ستاندیم
      من دانم و غمگین دلت، ای خسته کبوتر
      سالی سپری گشت و ترا ما نپراندیم
      صد قافله رفتند و به مقصود رسیدند
      ما این خرک لنگ زجویی نجهاندیم
      ماننده افسونزدگان، ره به حقیقت
      بستیم و جز افسانه ی بیهوده نخواندیم
      از نه خم گردون بگذشتند حریفان
      مسکین من و دل در خم یک زاویه ماندیم
      طوفان بتکاند مگر "امید" که صد بار
      عید آمد و ما خانه خود را نتکاندیم 
    •  

جلوه‌هاي مدارا در آثار سعدي1

دكتر احمد كتابي ـ استاد پژوهشگاه علوم انساني و مطالعات فرهنگي / بخش اول
 

«در گذشته من از دوست خود روي برمي‌تافتم، اگر كيش وي را همسان عقيدة خويش نمي‌يافتم وليكن امروز قلب من پذيرايِ هر نقش شده است: چراگاه آهوان، صومعة راهبان، بتكده، كعبه، الواح تورات، مصحف قرآن، و... من به اين وحدت عشق سرسپرده‌ام.»
بقیه در ادامه مطلب
ادامه نوشته

حکایت در شناختن دوست و دشمن را(سعدی)

سعدی
 

شنیدم که دارای فرخ تبار

ز لشکر جدا ماند روز شکار

دوان آمدش گله‌بانی به پیش

بدل گفت دارای فرخنده کیش

مگر دشمن است این که آمد به جنگ

ز دورش بدوزم به تیر خدنگ

کمان کیانی به زه راست کرد

به یک دم وجودش عدم خواست کرد

بگفت ای خداوند ایران و تور

که چشم بد از روزگار تو دور

من آنم که اسبان شه پرورم

به خدمت بدین مرغزار اندرم

ملک را دل رفته آمد بجای

بخندید و گفت: ای نکوهیده رای

تو را یاوری کرد فرخ سروش

وگر نه زه آورده بودم به گوش

نگهبان مرعی بخندید و گفت:

نصحیت ز منعم نباید نهفت

نه تدبیر محمود و رای نکوست

که دشمن نداند شهنشه ز دوست

چنان است در مهتری شرط زیست

که هر کهتری را بدانی که کیست

مرا بارها در حضر دیده‌ای

ز خیل و چراگاه پرسیده‌ای

کنونت به مهر آمدم پیشباز

نمی‌دانیم از بداندیش باز

توانم من، ای نامور شهریار

که اسبی برون آرم از صد هزار

مرا گله‌بانی به عقل است و رای

تو هم گلهٔ خویش داری، بپای

در آن تخت و ملک از خلل غم بود

که تدبیر شاه از شبان کم بود

تصوير امام خميني(ره) در انديشه و خيال شاعران كودك و نوجوان

نجابت شرقي عشق

005520.jpg

محمدعلي شاماني
اين روزها، بار ديگر ياد و خاطره مردي را بزرگ داشته ايم كه با آمدنش و نيز رفتنش، فصل تازه اي از دين باوري را فراروي ما گشود. اين بزرگمرد، انقلابي پديد آورد كه بر همه چيز زندگي ما تأثير گذاشت و فرهنگ و آموزش و ادبيات نيز از آن مستثني نبود.
از اين رو سخن از تأثير انقلاب اسلامي بر ادبيات اين مرز و بوم، بي عنايت به امام خميني(ره) بدون معناست. امام معمار و بنيانگذار انقلاب اسلامي است و اوست كه با دم مسيحيايي اش جان تازه اي به قوم شب زده بخشيده است.
در اين مقاله تلاش شده است تصوير امام خميني در انديشه و خيال شاعران كودك و نوجوان به عنوان بخش كوچكي از ادبيات انقلاب اسلامي به نمايش گذاشته شود.
اين مطلب از اين جهت براي چاپ صفحه فرهنگ و آموزش انتخاب شده است كه مخاطبان اصلي ما در اين صفحه، آموزش كاراني هستند كه با دانش آموزان سروكار دارند يا پدران و يا مادراني كه دغدغه تربيت صحيح فرزندان خود را دارند.
با اين توضيح و با يادي دوباره از پدر بزرگ انقلاب اسلامي حضرت امام خميني(ره) اين مقاله را در پي مي آوريم.

بقيه در ادامه مطلب

 
 
ادامه نوشته